rodki powierzchniowo czynne – jak zmieszać niemieszalne układy?

Ś
Powszechnie występujące ciecze oparte są na dwóch rozpuszczalnikach jakimi są woda i tłuszcz. Zwyczajowo ciecze oparte na tych rozpuszczalnikach nie mieszają się ze sobą. Ich wzajemne połączenie jest możliwe dzięki zastosowaniu środków powierzchniowo czynnych, które są związkami posiadającymi w swojej strukturze jednocześnie część hydrofilową wykazującą powinowactwo do roztworów wodnych oraz część hydrofobową stroniącą od wody.

Charakter amfifilowy określa związki, które rozpuszczają się w rozpuszczalnikach

Posiadają więc charakter amfifilowy, który określa związki rozpuszczające się częściowo w dwóch, skrajnie różnych rozpuszczalnikach. Środki powierzchniowo czynne charakteryzują się zdolnością do obniżania napięcia powierzchniowego cieczy co umożliwia mieszanie dwóch niemieszających się zwyczajowo cieczy, np: wody i oleju. W wyniku zastosowania środków powierzchniowo czynnych zostaje stworzony układ koloidowy zwany emulsją. Zdolność do obniżania napięcia powierzchniowego cieczy ułatwia również zwilżania powierzchni ciał stałych podczas tworzenia zawiesin.
Najczęściej spotykanymi typami emulsji to o/w (olej w wodzie) i w/o (woda w oleju).

Środki powierzchniowo czynne i ich podział

Środki powierzchniowo czynne w zależności od zastosowania można podzielić na środki zwilżające, detergenty (środki czyszczące), emulgatory (środki umożliwiające stworzenie i stabilizację emulsji) i środki pianotwórcze (środki stabilizujące pianę).

Gdzie wykorzystuje sie te środki?

Właściwości środków powierzchniowo czynnych wykorzystywane są w wielu przemysłach począwszy od spożywczego, poprzez produkcję artykułów gospodarstwa domowego, a kończąc na zastosowaniach stricte higienicznych. Środki powierzchniowo czynne pozwalają na szybkie usunięcie tłustego brudu dzięki absorbcji na powierzchni tłuszczu częścią hydrofobową i ustawienie części hydrofilowej w kierunku wody ułatwiając zwilżenie powierzchni tłuszczowej.
W przemyśle spożywczym zastosowanie emulgatorów umożliwiło otrzymanie stabilnych majonezów i sosów, natomiast zastosowanie detergentów i środków pianotwórczych znacznie poprawiło higienę produkcji w przemysłach owocowo-warzywnym, mięsnym i garmażeryjnym.